Ζητήματα υγειονομικής πολιτικής στη νεώτερη Ελλάδα

Το μάθημα παρακολουθεί τη διαδικασία συγκρότησης της «υγειονομικής αστυνομίας» στα πλαίσια του νεώτερου ελληνικού κράτους. Η «υγειονομική αστυνομία» μπορεί να οριστεί ως η διαδικασία εκείνη η οποία αναπτύσσεται από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους και στοχεύει στην προφύλαξη ή προστασία του πληθυσμού του από την αρρώστια μέσω της διάδοσης και επιβολής του κανόνα και του νόμου στο χώρο της υγείας, προδιαγράφοντας και συγκροτώντας με τον τρόπο αυτό, την έννοια της υγείας και επηρεάζοντας και διαμορφώνοντας τις πρακτικές εκείνες που μπορεί να την εγγυηθούν. Το μάθημα εξετάζει τη σύσταση λοιμοκαθαρτηρίων, τη συστηματοποίηση της απομόνωσης στα σύνορα μέσω της υιοθέτησης του υγειονομικού νόμου και την ποινικοποίηση της παραβίασής του, την αστυνομική και ιατρική επιτήρηση που αναλαμβάνουν το έργο της απομόνωσης στο εσωτερικό του ελληνικού κράτους, τη δημιουργία των νοσοκομειακών θεσμών, την επιδημία χολέρας του 1854 και τον αποκλεισμό του Πειραιά, την αστυνομική και ιατρική επιτήρηση στο χώρο της πορνείας, τη νομιμοποίηση της πορνείας, την καταπολέμηση των αφροδισίων νοσημάτων και την αναγκαστική απομόνωση των πορνών στο θεραπευτήριο. Εξετάζει ακόμη τη συγκρουσιακή διαδικασία ανάμεσα σε «επιστημονική» και «εμπειρική» ιατρική γνώση, την ιατρικοποίηση των οικογενειών με επίκεντρο τα παιδιά, τη διάδοση του κινήματος της υγιεινής και της σχολικής υγιεινής. Εξετάζει τέλος, την ψυχιατρική, τους ψυχιάτρους, τα πρώτα ψυχιατρικά ιδρύματα καθώς επίσης και την αποασυλοποίηση και την κοινοτική ψυχιατρική κατά την μεταπολεμική περίοδο.

Κωδικός Γραμματείας
510077
Κατηγορία
Επιλογής
Διδακτικές μονάδες
3
ERASMUS
Δεν διδάσκεται